แค่-ข-ยิบ-ตา :::: คัมนัม :::: อวัยวะที่สามารถรับส่งความรู้สึกได้ชัดเจนที่สุดของมนุษย์คงจะเป็นอะไรไปไม่ได้นอกเสียจากดวงตา บางคนอาจเคยได...
วันพุธที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2557
วันอาทิตย์ที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2557
ความฝันที่ 25 ***************** ความฝันเมื่อคืนก่อนของผมยังไม่จบ ทุกค่ำคืนความฝันของผมมักจะถูกสั่งคัทด้วยเสียงอันน่ารำคาญของนาฬิกาปลุก...
วันพฤหัสบดีที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2557
ล้านนาแค่ขยิบตา # (ขยิบตาครั้งที่สิบสี่) ณ ทางกลับบ้าน "หมดเวลาสนุกแล้วซิ" แว่วเสียงน้อยๆที่มักดังขึ้นเมื่อภารกิ...
ล้านนาแค่ขยิบตา # (ขยิบตาครั้งที่สิบสาม) ณ เวทีกลางน้ำ กระแสน้ำที่ไหลเอื่อยๆพอทำให้แสงไฟที่สะท้อนจากพื้นน้ำดูสวยงาม ผมกำลังตั้งองศากล้...
วันจันทร์ที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2556
ล้านนาแค่ขยิบตา # (ขยิบตาครั้งที่สิบสอง) ณ ทางเชื่อมของกาลเวลา "นาฬิกาเรือนหนึ่งจะหยุดเดินก็ต่อเมื่อถ่านเริ่มอ่อนกำลัง นั่นคงเป็น...
ล้านนาแค่ขยิบตา # (ขยิบตาครั้งที่สิบเอ็ด) ณ โลกดนตรี เดินออกมาจากประตูวัดพระธาตุลำปางหลวงไม่ไกล มีชุมชนตลาดเล็กๆที่ตั้งเรียงรายกันอยู่...
ล้านนาแค่ขยิบตา # (ขยิบตาครั้งที่สิบ) ณ ช่วงเวลาเร่งด่วน ขณะนี้เป็นเวลา 12.00 รอยยิ้มบนดอยทำให้เราหลงลืมเวลานัดหมายไปชั่วขณะ ตอนนี้ร...
ล้านนาแค่ขยิบตา # (ขยิบตาครั้งที่เก้า) ณ ห้องแห่งความฝันบนดอยเตี้ยๆ ภาพเลือนลางของโคมนับพันบนท้องฟ้ายังคงล่องลอยอยู่ในความฝัน ผู้คนมิต...
วันจันทร์ที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2556
ล้านนาแค่ขยิบตา # (ขยิบตาครั้งที่แปด) ณ เสื่อผืนเดียวกัน สมาชิกร่วมเดินทางกว่า 20 ชีวิตกำลังเดินจ้ำเข้าไปยังใจกลางของลานกว้าง เสื่อเพี...
ล้านนาแค่ขยิบตา # (ขยิบตาครั้งที่เจ็ด) "ถ้าความทรงจำจะต้องถูกเก็บไว้ได้แค่เรื่องเดียว คุณจะเลือกเก็บความทรงจำเรื่องไหน" คำถา...
วันอังคารที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2556
ล้านนาแค่ขยิบตา # (ขยิบตาครั้งที่หก) ณ เตียงนุ่มๆ กระดูกสันหลังที่ถูกขดมาทั้งคืนถึงเวลาควรจะถูกทิ้งลงไปสัมผัสกับเตียงนอนนุ่มๆเสียที คว...
ล้านนาแค่ขยิบตา # (ขยิบตาครั้งที่ห้า) ณ ร้านข้าวซอยขึ้นชื่อ ล้อรถหมุนออกจากวัดที่เราไปเก็บภาพเกือบจวนเลยเวลาเพล ก่อนที่ดวงอาทิตย์จะเคล...
วันเสาร์ที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2556
ล้านนาแค่ขยิบตา # (ขยิบตาครั้งที่สี่) ณ ต้นอุโมงค์ เมื่อแสงแรกเริ่มทอดสะพานให้เห็นธรรมชาติรอบข้างได้อย่างชัดเจน ดูเหมือนว่าสรรพสิ่งรอบ...
มิงกะลาบา ความหวังใหม่ใต้เปลือกตา
ล้านนาแค่ขยิบตา
บันทึกการเดินทางจำนวนสิบสี่ตอนที่จะเปลี่ยนมุมมองทุกการเดินทางให้ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป
Ads
Most Popular
-
บางสิ่งบางอย่างสอนให้เรารู้คุณค่าของการรอคอย แม้ว่าบางการรอคอยที่ไม่สามารถล่วงรู้ถึงอนาคตที่ชัดเจน จะได้ทำเราขาดความมั่นใจไปบ้าง แต่บางอย่า... -
สิ่งของบางอย่างที่อยู่ในตู้เก็บของ บางครั้งเมื่อเราเปิดเจอสิ่งของเหล่านั้น โดยไม่ได้ตั้งใจอีกครั้ง มันกลับทำให้เรานึกถึงคุณค่าของมันมากขึ้น ... -
ลอง (LONG) * * * * * * * * * * "ลอง" จินตนาการถึงสถานที่ในฝันสักที่ สถานที่เราอาจเคยได้รู้จักกับใครสักคนตรงที่นั่น สภาพนั้น... -
บทเรียน(หลังเลิกงาน) ค่ำคืนที่เงียบสงัดหลังจากที่พนักงานหลายๆคนเริ่มทยอยเดินทางกลับบ้านกันไปยกใหญ่ ออฟฟิศที่ทำงานของผมคืนนี้ยังคงดูเงียบเ... -
เราจะคิดถึงวันที่สวยงาม (เมื่อเวลาผ่านไป) * * * * * * * * * * ผมไม่รู้ว่านักเดินทางคนหนึ ่งจะรู้สึกอย่างไร เมื่อต้องเดินเข้ามายัง... -
ล้านนาแค่ขยิบตา # (ขยิบตาครั้งที่หก) ณ เตียงนุ่มๆ กระดูกสันหลังที่ถูกขดมาทั้งคืนถึงเวลาควรจะถูกทิ้งลงไปสัมผัสกับเตียงนอนนุ่มๆเสียที คว... -
::: IF YOU'RE WAITING FOR ::: นักเดินทะเลมิอาจล่องเรือออกไปต้านลำน้ำได้ฉันใด นักเดินป่าก็มิอาจเข้าใจธรรมชาติที่มิอาจคาดเดาได้ฉั... -
ปกติแล้วเวลาคนเราจะเลือกซื้อของหรือสินค้าชิ้นใดชิ้นหนึ่ง เราคงจะต้องศึกษาคุณสมบัติ ราคา หรือคุณค่าของสิ่งของก่อนที่จะจ่ายเงินออกไปทุกครั้ง ... -
โคอาล่า-มาร์ช การตลาดยุค 3.0 อาจจะต้องถลาหยุดชะงัก แล้วรีบเหลียวหลังกลับไปยกนิ้วหัวแม่มือแบนๆ ให้กับผลงานการปฏิวัติในเชิงสร้างสรรค์ที่เป็... -
ล้านนาแค่ขยิบตา # (ขยิบตาครั้งที่สิบ) ณ ช่วงเวลาเร่งด่วน ขณะนี้เป็นเวลา 12.00 รอยยิ้มบนดอยทำให้เราหลงลืมเวลานัดหมายไปชั่วขณะ ตอนนี้ร...
